Κι αν..

Κι αν προσπαθώ για λάθος πράγματα, κι αν δεν μπορώ να γίνω καλή “καθηγήτρια”, κι αν δεν καταφέρω να διδάξω τίποτα, κι αν δεν εμπνεύσω κανέναν; Δεν φτάνει μόνο να θέλω, πρέπει να έχω και την ικανότητα. Θέλει υπομονή και φαντασία, κι αν αυτά τελειώσουν; Και γιατί κανείς γύρω μου δεν προσπαθεί για κάτι; Δεν υπάρχει ωράριο, δεν είναι μια ακόμη δουλειά, διαμορφώνεις ανθρώπους, το μέλλον, αλλά κανείς δε νοιάζεται γι’αυτό. Κοιτάζω μερικούς “συναδέλφους” κι αναρωτιέμαι πως θα μπουν σε μια τάξη αύριο; Τόσο κλειστά μυαλά, μα τόσο. Μπορεί να ξέρουν περισσότερα από εμένα, μπορεί να μιλάνε καλύτερα, μπορεί να γράφουν σωστά τις λέξεις και να τις τονίζουν και σωστά, αλλά δεν πιστεύουν στα παιδιά. Στις δυνατότητες τους, όλα τους αξίζουν. Γιατί να είναι έτσι όλοι τους; Σχεδόν όλοι όσοι γνώρισα. Και το σχεδόν δε φτάνει για να κάνει τη διαφορά.

Και να΄ταν μόνο οι δασκάλοι, οι γονείς…

Θέλω να πάρω σπίτι, αυτοκίνητο, να κάνω παιδί.. Προετοιμάστηκες γι’αυτό;
Και τι ξέρεις από ανατροφή..
Όχι δεν φτάνει μόνο η αγάπη,
μόνο εγωιστικό είναι να φορτώνεις τα λάθη σου στην αγάπη, “για το καλό σου”

Ο Κύκλος Των Χαμένων Ποιητών

~ από stefy στο Ιουλίου 27, 2008.

5 σχόλια to “Κι αν..”

  1. συμφωνώ απόλυτα Κουνέλι.
    κάνουμε παιδιά επειδή έτσι συνηθίζεται. επειδή θα χαρούν η μαμά κι ο μπαμπάς.
    χωρίς καμία υπευθυνότητα.

    και μετά γινόμαστε αντίστοιχοι γονείς κι αντίστοιχοι δάσκαλοι.

  2. Να σου πω όμως…μη λες στα παιδάκια : “Αν σκύψετε λίγο μπροστά και συγκεντρωθείτε θα ακούσετε τον υπολογιστή να σας μιλάει” και τα τρελάνεις εντελώς!

  3. Ax….

  4. Εντελώς ζεν ερώτημα. Δεν είσαι έτοιμη μέχρι να δοκιμάσεις να κάνεις κάτι και να αποδειχτεί ότι μπορείς.

  5. Krot: Κι εγώ με όσα λες!! Είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα και οι περισσότεροι απλά ακολουθούν τη μόδα.

    goud: Πότε το είπα εγώ αυτό καλέ;; Δεν πιστεύω να το έχει πει αυτό κανείς, έλεος. Που βαδίζουμε;;

    anlu: και βαχ, και λίγα λες.

    mpampakis: Τι κάνετε αγαπητέ μπαμπάκι μας;; Ο μικρός μου καλά;; Ελπίζω να βρεθούμε μέσα στο καλοκαίρι, όσο έμεινε δηλαδή. Όσο για το ερώτημα έχετε δίκιο, αλλά είναι κάποιες φορές που η αυτοεκτίμηση σου πιάνει πάτο. Ίσως είναι καλό τελικά, για να συνεχίζεις να προσπαθείς και να μην επαναπαύεσαι.

    Φιλιά σε όλους,
    :) )

Υποβολή απάντησης