timing..
Κάποιες λέξεις δεν πρέπει να λέγονται. Απρόσεκτα τουλάχιστον. Τις ακούμε από τους γύρω μας, μας μοιάζουν τόσο οικείες και συνηθισμένες και τις χρησιμοποιούμε κι εμείς, επιπόλαια θα έλεγα. Λέξεις όπως αγαπώ, κολλητός, πάντα, ποτέ..
Μάλλον περιμένω πολλά από τους ανθρώπους, έχοντας στο μυαλό μου το πως θα αντιδρούσα και τι θα έκανα, περιμένω τ’ανάλογα. Αυτό που δεν υπολογίζω όμως είναι το τι είναι διατεθιμένος ο άλλος να δώσει, το πόσο σημαντικό είναι για εκείνον, τις προτεραιότητές του. Τα βλέπω πολύ διαφορετικά, αλλά έτσι είναι, ο καθένας έχει τη δική του ματιά, άργησα να το καταλάβω. Δεν έχουν όλοι τις ίδιες αντοχές, τα ίδια όρια. Έχω ξαναμιλήσει παλιά για τα όρια. Αλήθεια ποιος τα βάζει; Πότε τα ξεπερνάμε;
Τελικά εκτός από timing..
είναι όλα και θέμα προτεραιοτήτων και διαθεσιμότητας..
Βρε κούκλα μου, στο έχω από παλιά πει ότι οι προτεραιότητες παίζουν τεράστιο ρόλο:( Αλλά εκεί, τα δίδυμα να βαράνε timing… τι να σε κάνω:/
Περαστικά, μην το βάζεις κάτω, realigning και προτεραιότητες…. πραϊόριτάιζ λέμεεε
α και τα φιλιά μου:)
Τώρα που το λες κάτι θυμάμαι. Αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις, λένε..
Κι εγώ δεν τα πάω καλά με τα λόγια, οπότε παθαίνω..
Δε πειράζει όμως, ετσι είναι..
Καλά μου είσαι;
)
Ελπίζω να τα λέμε πιο συχνά σίγά σιγά..
Φιλιά
Μια χαρά, πήζω απίστευτα, έχουν μεσολαβήσει τα άπειρα:)
Ξέρεις που να με βρεις, ελεύθερα:D
μούτσοοοοοοοος
μην περιμένεις από τους άλλους, αυτά που θα έκανες εσύ. κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός.
live and let live…
Βρε, μικρούλα μου, μερικά πράγματα δεν αλλάζουν τελικά. Πρώτα εσύ κι έπειτα όλοι οι άλλοι. Κάνε πράγματα για σένα! Αν κάποιος σε πλησιάσει όπως και γι αυτό που είσαι,οκ. Αν όχι, δεν πειράζει.
Σε φιλώώω