Ναι, μου άρεσε το σχολείο και κάθε σεπτέμβρη χαίρομαι πάρα πολύ, πάνε χρόνια βέβαια, αρκετά, αλλά αυτό το συναίσθημα να χτυπήσει το κουδούνι και να προλάβω το αγαπημένο μου θρανίο, αχ αυτό το συναίσθημα και το τρέξιμο στις σκάλες..

Και σαν να μην φτάνουν όοοολες αυτές οι αναμνήσεις, σήμερα έχει γεννέθλια και κάποιος ιδιαίτερος!! Να’ναι καλά λοιπόν, κι όλα τ’άλλα τ’αφήνω πάνω του, τα καταφέρνει μια χαρά εξάλλου (αλήθεια ακόμα, να καταλάβω πως το κάνει)!!

Καλή σχολική χρονιά παιζάκια με πολλές πολλές γνώσεις και ακόμα πιο πολλές εκδρομές και σκανταλιές!!

:))

Σε άλλη διάσταση είμαστε. Σε κανά μήνα γυρνάω και νομίζω ότι τέλειωσε το καλοκαίρι, έχω και μαύρισμα Σεπτεμβρίου. Και οι της πρωτεύουσας περιμένουν να’ρθει το καλοκαίρι..

Σε άλλη διάσταση είμαστε, περνάει διαφορετικά ο χρόνος εδώ. Η στιγμή περνάει και δεν χάνεται..

Είχα χθες μια κουβέντα για την Πρωτεύουσα, δεν έχει τόσα πλεονεκτήματα πλέον. Δεν ξέρω από που να’ρχισω και που να τελειώσω. Τα εικαστικά και τα συνέδριά της, δεν την σώζουν πια..

Γυρνάω..

Θυμήθηκα τότε που ήμασταν πιο μικρά (γιατί ακόμα μικρά είμαστε) και τα μόνα μας προβλήματα ήταν πόσα μπάνια κάναμε, πόσα παγωτά φάγαμε και αν θα περάσουμε τον αδερφό μας, τον φίλο μας, τον ξάδερφό μας..

Έτσι κι εγώ έκατσα και τα μέτρησα!
10 μπάνια και ήταν Μάιος ακόμα. Τώρα με τα παγωτά δε μπορώ να θυμηθώ, αλλά κάπου στα 3 είναι. Μόνο αυτά θέλω να είναι τα προβλήματα μου και τώρα!! Αμέ, και φέτος στο νησί τους έχω περάσει όλους, γιούπιιιιιιιιιι..

Καλό μήνα να’χουμε, ένας τελευταίος μήνας!

12 ομάδες-12 αποστολές.
Να κουβαλήσεις νερό. Να λύσεις το γρίφο. Να βρεις τη γεύση. Να πετάξεις το μπαλάκι. Να καρφιτσώσεις την ουρά. Να περπατήσεις πάνω σε σχοινί. Να δαγκώσεις και κουβαλήσεις το μήλο. Να βρεις τα 12 διαμαντάκια.

Να στήσεις τα 14 καρφιά και να βρεις ποιο σχήμα ακολουθεί (δε παίζει).
Μνήμη και τοξοβολία (δεν έφτανε ο χρόνος).

6 ομάδες-3 αποστολές.
Να τρέξεις, να τρέξεις κρατώντας δύο ξύλα μαζί με κάποιον άλλον και ένας τρίτος πάνω τους.
Να λύσεις το πάζλ.
Να τρέξεις με τον ίδιο τρόπο.
Να κάνεις αναγραμματισμό.
Να τρέξεις και πάλι.
Να βρεις τι ανάβει πρώτο.
Να τρέξεις στο τέλος.

3 ομάδες-1 αποστολή.
Να φτάσεις πρώτος, αλλά σου κλείνουν τον δρόμο.

Τελικά 1 ομάδα..μέσα σε αυτή..

Μεταξύ μας όμως, ε, δε πειράζει.
3 άτομα-20 σχήματα-5 στοιχεία-1 νικητής.

Όχι εγώ. Αλλά.. ΤΕΛΕΙΟ και πήρα και μπλουζάκι!!
Άντε και του χρόνου, καλά να΄μαστε.

: ))

Ανώνυμη επιστολή που έχει δημοσιευτεί σε διάφορα site.

Ο συγγραφέας της εμφανίζεται ως “εργαζόμενος στη Marfin Bank”

Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μύνημα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.

● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δε διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.

● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.

● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.

● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ.Βγενόπουλου.

● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.

● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά “ή δουλεύεις ή απολύεσαι”.

● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.

Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ.Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.

Διαβάζω από μικρή και όχι επειδή πρέπει, επειδή μ’αρέσει.
Μπαίνω σε κάποια σχολή και όχι επειδή μ’αρέσει, επειδή έτυχε.
Δουλεύω κάπου και όχι επειδή μ’αρέσει, επειδή πρέπει.
Μένω σε αυτή τη δουλειά και όχι επειδή πρέπει, επειδή μ’αρέσει.
Κάνω μεταπτυχιακό και όχι επειδή πρέπει, επειδή θα εξελιχθώ.

Θέλω να διοριστώ και όχι μόνο επειδή θα έχω ένα “σίγουρο” μέλλον, επειδή έχω όρεξη και κέφι να κάνω τη δουλειά που διάλεξα, επειδή θα την κάνω σωστά, επειδή προσπαθώ γι’αυτό και θέλω να μη πάνε χαμένοι οι κόποι μου.

Δεν έχω όμως κανένα “γνωστό”.
Και πλέον..
Γι’αυτό λοιπόν, εγώ τι θα γίνω όταν μεγαλώσω;;;;

είναι πανέξυπνο και καυστικότατο.
Ας κάνουμε τον κόπο να βάλουμε το μαιλ μας και να πατήσουμε δυο κουμπάκια (add, participate). Πότε δεν ξέρεις.. ίσως και να γίνει κάτι..

στο κάτω κάτω μόνο να κερδίσουμε έχουμε.

Έλα, έλα μην το σκέφτεσαι, πάτα εδώ.

Θα τα λέμε..

Μάλλον περιμένω πολλά από τους ανθρώπους, έχοντας στο μυαλό μου το πως θα αντιδρούσα και τι θα έκανα, περιμένω τ’ανάλογα. Αυτό που δεν υπολογίζω όμως είναι το τι είναι διατεθιμένος ο άλλος να δώσει, το πόσο σημαντικό είναι για εκείνον, τις προτεραιότητές του. Τα βλέπω πολύ διαφορετικά, αλλά έτσι είναι, ο καθένας έχει τη δική του ματιά, άργησα να το καταλάβω. Δεν έχουν όλοι τις ίδιες αντοχές, τα ίδια όρια. Έχω ξαναμιλήσει παλιά για τα όρια. Αλήθεια ποιος τα βάζει; Πότε τα ξεπερνάμε;

Τελικά εκτός από timing..
είναι όλα και θέμα προτεραιοτήτων και διαθεσιμότητας..

Για άλλο όμως ήθελα να πω. ‘Οσοι ακούτε rock μουσικούλα και γενικά πιο έντεχνα κομματάκια να πάτε στο Σταυρό του Νότου στο club. Είναι από τα πιο αγαπημένα μου μαγαζάκια, με πολύ ωραίο κλήμα και σχετικά φθηνό. Πέμπτη ας πούμε 10€ με ποτό και τραπεζάκι.. Καλό θα ήταν βέβαια να κλείσετε πριν πάτε, ειδικά αν είναι Σάββατο, δεν πέφτει καρφίτσα.

Εδώ είναι και το site αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες.

Σας έβαλα κι ένα βιντεάκι για να πάρετε μια γεύση, είναι ο Βαγγέλης Ασημάκης. Τραγουδάει αρκετά χρόνια στο σταυρό κι έχει απίστευτη φωνή, δείτε το και θα καταλάβετε τι εννοώ.

Σας φιλώ..

Για μένα φίλος είναι αυτός που σου αφιερώνει χρόνο, που ξέρει την καθημερινότητά σου, που δεν σου δίνει λύσεις, αλλά που μόνο που σ’ακούει, αρκεί, που σε κοιμίζει σπίτι του όταν είσαι off, που δε σε νοιάζει αν σε δει κλαμμένο ή πιωμένο, που “σπαταλάει” τον χρόνο που θα μπορούσε να είναι με τον γκόμενο, αγόρι, άντρα για να είναι μαζί σου, που σου δανείζει 5 ευρώ για να πάρεις ταξί, που δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, είναι βλέπετε 5 το πρωί. Κι όχι, δε φταίω εγώ, άλλος φτάιει, για σκέψου καλύτερα. Άντε να’ρθει το μνμ που περιμένω και να πάω κι εγώ για νάνι.

Ήρθε!! 4 ήρθαν!! Μόνο που δε σημαίνουν τπτ, είμαι βλέπετε μόνο μια καλή κοπέλα που φιλάει ωράια.

Τους άντρες θα τους πιάσουμε σε άλλη ανάρτηση.

Ενα μόνο θέλω, σκεφτείτε πριν κάνετε κάτι και πείτε το και στον άλλον, μην τον αφήνετε στην άγνοια, δεν είναι ωράιο, βάλτε τον ευατό σας στη θέση του.

Αυτά τα λίγα από μια που κάθεται και παραληρεί..
Sorry για άλλη μια φορά για τα ορθογραφικά, αλλά καταλαβαίνετε η ώρα, αύριο θα το δείτε, δεν έχω Internet τωρά, αχ.