H Stefy στην Ευρώπη..

Επιτέλους η Stefy πήγε στην Ευρώπη! Μέχρι τις Σέρρες είχε φτάσει και τώρα σε 4 ημέρες γύρισε 3 χώρες.

Βέβαια η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, έτσι και το καλό ταξίδι από το ξεκίνημα φαίνεται. Και τι περιμένεις όταν ταξιδεύεις με ένα σχολείο που πάει πενθήμερη;; Πόσο μάλλον όταν θα γυρίσει κιόλας μαζί σου;;

Ξεκινήσαμε με πρωινό στα σύννεφα και θέα τις Άλπεις!

Και πάλι καλά που το φαγητό της Ολυμπιακής είναι πεντανόστιμο, γιατί κατά τ’άλλα τρώγαμε καυτερές πίτες, κοτόπουλα με σάλτσες, μύδια, πατάτες, πρωινό Λονδίνου, βάφλες, πατάτες και πάλι, ομελέτες, τοστ, κέικ. Χάλια σας λέω. Αν ποτέ τύχει να μη δοκιμάσετε.

Ο καιρός δε, χάρμα. Τις θερμοκρασίες και ένα παιδάκι πρώτης δημοτικού μπορούσε να τις καταλάβει, 0, 1, 2 στους 3 δε πρέπει να φτάσαμε.

Στην αρχή ήταν έτσι.. (Brugge)

και

Μετά γινόταν έτσι.. (London)

σε ξεγέλεγε πάλι για λίγο.. (Delft) και (Brussels)

και

ώσπου σε δυο λεπτά.. (Amsterdam)

Και τελικά χαλάζι..

Κι όπως καταλαβαίνετε για να τα προλάβουμε όλα αυτά είχαμε στρατιωτικό πρόγραμμα. Ξύπνημα στις 9 το πρωί, έξω μέχρι τις 10 το βράδυ, μπάνιο στις 10.30 και μετά πάλι νάνι. Διακοπές σου λένε μετά.

Πάντως δεν τους καταλαβαίνω τους Ευρωπαίους, σκουπίδια δεν είχαν, κίνηση δεν είχαν, αδέσποτα δεν είχαν. Αυτό που είχαν ήταν ποταμάκια, λιμνούλες, πάρκα, δέντρα και μια συνήθεια να τα βάζουν όλα ανάποδα..
τα ποτήρια τους και τις αγελάδες τους

Κι επειδή δε μπορώ να γκρεμίσω την Αθήνα και να την ξαναχτίσω, λέω να μετακομίσω για λίγο.

Μέχρι τότε back to life, back to reality, που θέλω κι Ευρώπη..

Δεν μπορεί..

δεν μπορεί να είσαι κι εσύ σαν τους άλλους, δεν μπορεί. Δε θέλω να είσαι.
Λες να έπεσα τόσο έξω;;
Δεν περίμενα τίποτα σπουδαίο, τίποτα παντοτινό, τίποτα, μόνο μια άλλη αντιμετώπιση.
Μια άλλη, όχι πάλι τα ίδια. Γι’αυτό σε ήθελα, γι’αυτό σε κυνήγησα. Το πίστευα, στ’αλήθεια. Πίστευα πως έχεις κάτι το σωστό.

Δε πέφτω έξω, σπάνια, πολύ σπάνια, αλλά τώρα που ξανάγινε, πονάει πάλι.
Πιο πολύ από κάθε άλλη φορά.

Λες να ερωτεύτηκα και να μη το κατάλαβα. Τι κάνω λαθος; Δε μπορεί εγώ φταίω, αλλά κανείς δε μου λέει τι κάνω, να το διορθώσω. Δε το καταλαβαίνω μόνη μου, προσπαθώ αλλά μάταια.

Και το’λεγα σε μια φίλη μου, μέχρι το Πάσχα μας βλέπω. Κι εκείνη με κορόιδευε, αμάν πια κάθε φορά βάζεις ημερομηνία λήξης.
Δε το θέλω αλήθεια σου το λέω, αλήθεια, αλλά είδες που πάλι μέσα έπεσα. Και δεν το προκάλεσα εγώ το ξέρεις. Έπεσα μέσα στο πότε, όχι στο πως.
Αυτή τη φορά ας έκανα λάθος, μακάρι να έκανα λάθος.

Κλαίω αλλά δεν περνάει, άλλες φορές πέρναγε, γιατί δε περνάει;;

Όχουυυυ..

Τελικά ο κύριος λόγος ύπαρξης αυτού του βλογ είναι για να γράφω όταν έχω τα νεύρα μου. Και ενώ τώρα θα έπρεπε να κοιμάμαι με τα νεύρα που έχω ούτε στις… δε με βλέπω να κοιμάμαι.

Και ναι τα έχω με τους άντρες πάλι. Τι στα κομμάτια έχετε πάθει;; Τι σας δίνουν όταν είστε μικροί;;

Αυτή η ασάφεια μου τη δίνει όσο τίποτα άλλο, έλεος πια. Δε θες ρε γαμώτο, μπράβο σου, ΠΕΣ ΤΟ όμως. Δε ξέρεις τι σου γίνεται, πάλι ΠΕΣ ΤΟ. Περνάς φάση και θα σου περάσει, ΠΕΣ ΤΟ. Μην αφήνεις τον άλλον να φαντάζεται. Και στη τελική ακόμα και να το έχει καταλάβει, αξίζει μια προειδοποίηση, μια κουβέντα από εσένα. Γιατί να πρέπει να βρει την άκρη μόνος του, εσύ αν το πεις θα σου πέσει το στόμα;

Μετά κοροϊδεύετε τις γυναίκες όταν τις ρωτάτες τι έχεις και σας λένε τίποτα.
Καλά σας κάνουν ρεεεεεε….
Ενώ εγώ που λέω τι έχω ή τι σκέφτομαι ή τι νομίζω ή τι φαντάζομαι, τι καταλαβαίνω;; Τα τρία παίρνω.

Αλλά έτσι είναι σας αρέσουν οι γυναικούλες, ναι, με την κακή έννοια το λέω, αυτές οι ηλίθιες που άντε μην αρχίσω με τα σούργελα.

Όταν βρίσκετε όμως κάποια που δεν το πιστεύετε ούτε εσείς οι ίδιοι που δεν κάνει όσα έλεγε ότι δεν κάνει, τότε γιατί δεν την κρατάτε;;

Γιατί είστε μαλάκες, να γιατί.
Τότε αρχίζεται τα περί δέσμευσης και ότι άλλη παπαριά σας έρχεται κατά νου. Και λογικό είναι γιατί λες ώπα αυτή σκέφτεται, πως θα γλιτώσω μετά, πως θα τη κάνω όταν δεν θα έχω κανένα λόγο.

Αυτή η ειλικρίνεια θα με φάει εμένα.
Ρε καλά τα λέει η Λίλα, καλύτερη η μονογαμεία όταν τα έχεις με δυο!!
Τουλάχιστον να έχουν λόγο, γιατί άλλη μια φορά να ακούσω το δε φταις εσύ κούκλα μου..

Και μη θιχτεί κανένας από τους άντρες που διαβάζουν, αν διαβάζει κανένας,
όχι δε λέω για εσάς, λέω για κάποιον συγκεκριμένο.

Κι αν θιχτεί να μη σχολιάσει και να μη ξαναδιαβάσει, όχου πιαααααΑΑΑΑ.

Τα ΠΑΝΟ, κάτω έχουν έρθει πάλι.

Χωρίς..

Χωρίς γκόμενο μπορείς 10 μέρες (+παραπάνω),

χωρίς τσάντα όμως, δεν μπορείς.

Που θα βάλεις τα πράγματά σου;;

Mail..

Ήρθε με μειλ και λόγω έλλειψης χρόνου δεν έκανα καμία αλλαγή. Μόνο ένα σχόλιο, γιατί τέτοια περιστατικά δεν τα ακούω ποτέ στην τηλεόραση; Γιατί δεν τα μαθαίνω από τις είδήσεις;

(Έχω και δυο πρσκλήσεις που περιμένουν, ελπίζω σύντομα να ανταποκριθώ.)

Για πάμε:

1. Η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου είναι κόρη του προέδρου του Αρείου Πάγου. Είναι εύκολα κατανοητό ότι θα μπορούσε να υπηρετεί καλοκαίρι στη Μύκονο και χειμώνα στην Αράχωβα, αν ήθελε. Ή σε κάποιο σχολείο της Θεσσαλονίκης, απ’ όπου κατάγεται. Αντ’ αυτού επέλεξε να υπηρετήσει στο Μέγα Δέρειο, και μάλιστα να γίνει μόνιμη κάτοικος, μαζί με το σύζυγό της.
2. Οι εγκάθετοι του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής δε βρίσκονται μόνο στο Μ. Δέρειο… Υπάρχει βουλευτής, ο οποίος είχε το θράσος να μεταφέρει τον πόλεμο κατά της Χαράς Νικοπούλου εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

“Ο Βουλευτής Ροδόπης κ. ΑΧΜΕΤ ΧΑΤΖΗ ΟΣΜΑΝ κατέθεσε αναφορά με την οποία γονείς μαθητών του Μειονοτικού Δημοτικού Σχολείου Μεγ. Δερείου ´Εβρου, ζητούν την αντικατάσταση δασκάλας του σχολείου”.

Κατά τη γνώμη μου η κοπέλα θα έχει κακά ξεμπερδέματα, γιατί το ελληνικό κράτος δεν φροντίζει, ως όφειλε, να την προστατέψει.

Τουλάχιστον διαδώστε αυτό το μήνυμα – όποιος θέλει να τη βλάψει, θα το σκεφτεί διπλά αν το θέμα έχει δημοσιότητα. Καμμιά «αντιρατσιστική» οργάνωση δεν θα δείτε να εκδίδει ανακοινώσεις (ή να καίει την Αθήνα) για την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου. Καμμιά οργάνωση προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν θα δείτε να επεμβαίνει για την προστασία της δασκάλας από το τουρκικό παρακράτος. Κανέναν Δημητρά δεν θα δείτε να προσφεύγει στα Ελληνικά και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Κανέναν «Ιό» δεν θα δείτε να φωνάζει για μια δασκάλα που έβαλε τους μαθητές της, χριστιανούς και μουσουλμάνους, πάνω από τους πράκτορες του τουρκικού προξενείου. Κανένα φιλελεύθερο ιστολόγιο του Διαδικτύου δεν θα δείτε να κρεμά μπανεράκια και κορδελίτσες για την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου. Η Θράκη μας είναι περιοχή μειωμένης κυριαρχίας. Η ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, η δασκάλα που δεν υπέκυψε τόσους μήνες στην πίεση του τουρκικού προξενείου, υπέστη την περασμένη Πέμπτη επίθεση και ξυλοδαρμό από τούρκο παρακρατικό.

Το έγκλημά της; Τόλμησε να διδάσκει ελληνικά (βοηθητικά, δωρεάν, εκτός προγράμματος), σε όποιο παιδί ήθελε και είχε ανάγκη.

Στην Αθήνα κανείς δεν συγκινείται – απορροφημένοι όλοι με τα ροζ DVD.

Για περισσότερα ρίξτε και μια ματιά πιο κάτω:

Επίθεση στη δασκάλα του Μ. Δερείου
Θύμα ξυλοδαρμού από παρακρατικούς του τουρκικού προξενείου η ηρωική δασκάλα της Θράκης Χαρά Νικοπούλου
Ε.Α.Ρ. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 47 / 13-02-08
Ξυλοκοπείται Ελληνίδα δασκάλα σε μειονοτικό χωριό της Θράκης!
Χαρά Νικολοπούλου, συγγνώμη…

Ειδήσεις..

Έπεσα πάνω σε κάτι αρκετά ενδιαφέρον τις προάλλες και σκέφτηκα πως όσοι περισσότεροι το ξέρουμε τόσο το καλύτερο.

Παίρνοντας την άδεια από τον πολίτη σας το παρουσιάσω:

Όσο ασχολούνται όλοι με ΜΑΚΗ-ΛΑΚΗ-ΘΕΜΟ-ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ και λοιπούς,
η κυβέρνηση και τα media
στέλνουν στον Καιάδα την αλήθεια.

Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στήν φόρα παρτίδα Κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και
παρακρατικούς φορείς. Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικόσώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ: Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι”μεσάζοντες”) σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!
Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο
Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των
παραπάνω θεμάτων. Όμως, η προσωπική ασφάλεια του κου Καραμανλή
φρόντισε να την απομακρύνει βίαια, όπως θα δείτε και στο παρακάτω βίντεο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή
ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη “Embedding disabled by
request”).

Για να δείτε το βίντεο πατήστε εδώ

Αυτά για σήμερα.
Καλό σας μήνα!!

Τι κάνεις..

Με ρωτάνε κι εγώ τους απαντώ:

Υπομονή (κυρίως)

Εντύπωση (σχεδόν πάντα)

Ομορφαίνω τον κόσμο (όσο γίνεται)

Το κορόιδο (το τελευταίο καιρό)

Αλήθεια, εσείς τι κάνετε;;

Το όνομά μου..

Με κάλεσε ο mithradir να πάιξω ένα παιχνιδάκι. Πρέπει να σας πω που θα ήθελα να δω γραμμένο το όνομά μου.

Το έχω δει ήδη δυο φορές και πολύ μου άρεσε.
Η μία εδώ….

και η άλλη ήταν στο πτυχίο μου. Είναι πρόσφατο γι’αυτό το χαίρομαι ακόμα.

Η αλήθεια είναι πως δεν το είχα σκεφτεί μέχρι τώρα. Θα ήταν ωραίο όμως, να το δω στο όνομα ενός πλοίου, φουσκωτού, καϊκιού, βαρκούλας, οτιδήποτε σε πλεούμενο.
Κάτι σαν αυτό….

Και για να σοβαρευτώ λίγο,
θα ήθελα να το δω σε μια τιμητική πλακέτα ενός από τους σπουδαιότερους χειρούργους του κόσμου και στη καρέκλα του σκηνοθέτη ενός θεατρικού για παιδιά.

Just dreams..

Όποιος έχει χρόνο και θέλει, μπορεί να συνεχίσει το παιχνιδάκι.

Επιτέλους φεύγει το 07′.. (μέρος 2)

Τελικά βρήκα χρόνο για άλλο ένα τελευταίο ποστάκι.

Εκτός από τα αγαπημένα μας πρόσωπα που ευχόμαστε όλα τα καλά του κόσμου υπάρχουν κι αυτοί που μας στεναχώρησαν.

Σε αυτούς λοιπόν, ας ευχηθούμε:

Να καεί το δεντράκι τους,
να τους πει τα κάλαντα η Θώδη,
ο Άγιος Βασίλης να χέσει το τζάκι τους,
οι 3 Μάγοι να ανατινάξουν την γαλοπούλα τους,
οι τάρανδοι να πηδήξουν τον σκύλο τους και
να τους κάνει ποδαρικό ο Μητσοτάκης!!

Για ρίξτε κι ΕΔΩ μια ματιά να σκάσει το χειλάκι σας..

Επιτέλους φεύγει το 07′..

Καλή Χρονιά!!

Θα τα πούμε του χρόνου πάλι.
Και μια συμβουλή για το νέο έτος:
Σταματήστε να γίνεστε βάρος στους άλλους, σταματήστε να σκέφτεστε μόνο τον εαυτό σας, τα θέλω σας και την καλοπέρασή σας.
Ακόμη κι αν ο άλλος προτίθεται να σας βοηθήσει απ’την καλή του την καρδιά, δεν χρειάζεται να δέχεστε πάντα τη βοήθειά του, γιατί φτάνετε στο σημείο της εκμετάλλευσης.

Μάθετε να δίνετε..

Και για τους άντρες που διαβάζουν..